سر کشیدن حروف بر سر سفره ی شعر

رو کردن بغض به یک خنده ی تلخ

صدای نامفهوم، پشت فکر خانه ی تاریک

وسخن سرائی که آنرا من نامیدند

مجید محزونی (محزون)